Roofing Holland 1997-03-35 Rechters zijn ook maar mensen

Een opdrachtgever die de dakdekker voor schade aansprakelijk wil stellen is doorgaans geneigd de beste deskundigen in te schakelen om daarmee het bewijs te leveren dat zijn claim terecht is. Maar procederen is vooruitzien. Uit tactische overwegingen kan het soms raadzaam zijn om bij een geschil niet meteen een gerenommeerd bureau als deskundige in te schakelen.

Het aardige van de procedure die hieronder wordt behandeld, is dat duidelijk wordt hoe anders een rechter, veelal een leek in dakdekkerswereld, met de rapportages van deskundigen omgaat en hoe makkelijk zo'n rechter op het verkeerde spoor kan raken.
Wat is de situatie? Een klein jaar na oplevering ontvangt de dakdekker een telefoontje, gevolgd door een fax met de mededeling dat er een lekkage is ontstaan. Wat blijkt: het dak is zo lek als een mandje. Kan nooit mijn schuld zijn, roept de dakdekker. Wij leggen al tientallen jaren daken, wij maken nooit fouten!
Dat zullen we dan eens even laten onderzoeken, antwoordt de opdrachtgever. We halen er een 'bureau met reputatie' bij. Het spel is begonnen.
Het 'bureau met reputatie' geeft een helder rapport: iedereen die een beetje verstand van dakdekkerszaken heeft kan er maar één conclusie uit trekken: de hoofdschuldige is de producent van de dakbedekking. In de fabriek zijn namelijk productiefouten gemaakt waardoor de geleverde dakbedekking ondeugdelijk is. Weliswaar zijn er wat kleine uitvoeringsfouten gemaakt, maar deze hebben nooit tot de lekkages kunnen leiden.

Een kwestie van even de (Franse) producent aanschrijven; die zal wel verzekerd zijn en bovendien is het een onderneming van naam en faam, dus dat zal wel geen problemen opleveren. De Fransen wijzen iedere aansprakelijkheid uiterst vriendelijk maar wel beslist van de hand. Hun verzekeringsmaatschappij schakelt ook een deskundige in en deze expert komt, bepaald niet verrassend, tot hele andere conclusies dan ons 'bureau met reputatie': niet het materiaal is ondeugdelijk, nee, het dak is gewoon niet goed gelegd. De schuld van alle ellende ligt simpelweg bij de dakdekker.
Niet getreurd, de dakdekker vraagt een tweede -eveneens gerenommeerd- bureau, om een onderzoek en tegelijkertijd wordt het eerste 'bureau met reputatie' verzocht commentaar te geven op die Franse expert. Ook het tweede onderzoek geeft aan dat de dakdekker niets te verwijten valt, terwijl van het rapport van de Franse deskundige geen spaan heel wordt gelaten door het 'bureau met reputatie'.

Discussies

Het mag allemaal niet baten, de Fransen blijven van mening dat hen geen blaam treft. Van enige schadevergoeding kan geen sprake zijn. Er zit niets anders op: de rechter zal uitkomst moeten bieden. Maar daar zijn rechters ook voor en met twee van die ijzersterke rapporten in het dossier kan het natuurlijk niet fout gaan...
In de rechtszaal kan de discussie losbranden over capillaire werking, deliminatie, verwerkingsmethoden, Nederlandse of Franse normen, de inwerking van zonnewarmte, en wat dies meer zij.
In deze situatie is na de dagvaarding zoals gebruikelijk uitvoerig gecorrespondeerd. Nadat er inmiddels een jaar is verstreken lijkt er nog weinig gebeurd. Dakdekker en producent laten de rechtbank weten hoe zij over de lekkages denken; de rapporten worden ingebracht en de rechter mag gaan beslissen.
Maar de rechter wil nog niet beslissen. Neen, eerst wil hij nog wat meer informatie en dus worden de betrokkenen uitgenodigd om op de rechtbank te verschijnen. Een zogenaamde comparitie van partijen.
Dan blijkt waarom. De rechter die de zaak behandelt heeft nauwelijks enig idee hoe een dak wordt gelegd. Hij weet niet waaruit het materiaal is opgebouwd, noch begrijpt hij iets van de technische termen die links en rechts over de tafel vliegen.
Maar na enige uren is hij helemaal 'bijgepraat'. Hij begint na de spoedcursus zowaar zelf met technische termen te smijten. Aangezien beide partijen aangeven geen behoefte te hebben aan nog eens een schriftelijk uiteenzetting van hun standpunten na wat er tijdens die comparitie is besproken, wordt de rechter verzocht maar meteen vonnis te wijzen.
Precies één jaar en twaalf dagen later (!) komt dat vonnis. De dakdekker kan zijn ogen niet geloven: met zijn tijdens de comparitie opgedane kennis van zaken geeft de rechter een uitleg aan de rapporten van de deskundigen die niemand voor mogelijk had gehouden. Hij komt tot de conclusie dat zowel uit het rapport van het ' bureau met reputatie' als uit dat tweede onderzoek genoegzaam blijkt van door de dakdekker gemaakte verwerkingsfouten. Gevoegd bij de bevindingen van de Franse expert dient de dakdekker in principe in het ongelijk te worden gesteld, maar, omdat de dakdekker zo uitdrukkelijk bewijs had aangeboden van zijn stellingen mag hij nog proberen aan te tonen dat de lekkages wel degelijk te wijten waren aan de ondeugdelijkheid van het materiaal.
De vraag rijst natuurlijk hoe de rechter tot zijn conclusie kon komen. Het antwoord is simpel. Beide door de dakdekker ingeschakelde bureaus kregen de in algemene bewoordingen opgestelde vraag mee om te onderzoeken wat de oorzaak van de lekkages was. En zoals het een goed bureau betaamt, hadden zij zich uitstekend van hun taak gekweten. Het dak werd zorgvuldig onderzocht. Natuurlijk waren er ook kleine onvolkomenheden ontdekt: hier en daar was er niet goed gebrand, overlappen hadden op sommige plekken niet goed gehecht en ook bleek plaatselijk de geperforeerde laag verkeerd om aangebracht. Op een dak van zo'n 6000 m2 komen dit soort mankementen nu eenmaal voor, maar goed, alles wordt door een goed bureau gerapporteerd, dus ook de kleine foutjes.

 

Oorzaak en gevolg

Helaas voor de dakdekker kon de rechter geen onderscheid maken tussen oorzaak en gevolg, reikte zijn kennis niet zo ver dat hij de door de rapporteurs aangebrachte nuanceringen kon begrijpen en kon het zo gebeuren dat de dakdekker als de hoofdschuldige werd aangewezen. De vraag rijst dan ook wat de waarde is van het inschakelen van een 'bureau met reputatie'. Immers, nu de dakdekker dit bureau had ingeschakeld werd het ook beschouwd als een partij-deskundige en niet meer als een onafhankelijk expert, terwijl dat juist de bedoeling was geweest.
Het feit dat het Nederlandse bureau een internationaal erkend instituut is, bij uitstek deskundig op het gebied van dakadvies, dat verantwoorde laboratoriumproeven neemt, terwijl de Franse deskundige in zijn eigen keuken wat had staan 'uitproberen', maakte op de rechter kennelijk geen indruk.
Hoe nu, kan de dakdekker het tij nog keren? Zal de rechter alsnog willen toegeven dat hij de materie toch wat minder goed heeft begrepen dan hijzelf aanvankelijk dacht?
De procedure loopt nog. Inmiddels zijn er de nodige getuigen gehoord. Ik hoop u daar binnenkort uitvoerig verslag van te kunnen doen.

 

door: J.C.M. Bonnier



Deze website wordt mede mogelijk gemaakt door:

Leveranciernaam