Roofs 2006-09-03 Vakantiewerk

De grote zomervakantie ligt weer achter ons, dat is goed te merken aan de dagelijks groeiende lijst files. In de dakenbranche is de vakantieperiode sterk aan de ‘bouw- en schoolvakantie’ gerelateerd. Het is dan ook vanzelfsprekend dat de dakdekkerbedrijven traditioneel een belangrijk deel van de maanden juli en augustus gesloten zijn.

Niet iedereen is het gegeven deze periode vrij te nemen. Bij dakonderhoudswerkzaamheden aan scholen, bijvoorbeeld, is er een voorkeur het project uit te laten voeren in de schoolvakantie, in verband met de overlast. Bij de uitvoering van deze projecten blijkt dikwijls al snel of de dakdekkers min of meer gedwongen zijn door te werken, of dat je te maken hebt met vrijwilligers die er geen bezwaar tegen hebben op een later tijdstip vrij te nemen.

Zelf behoorde ik tot de vrijwillige dakadviseurs die voor een aantal opdrachtgevers gedurende de vakantieperiode de dakonderhoudswerkzaamheden in goede banen moest leiden. Het leek mij wel aantrekkelijk later vakantie te nemen en in relatieve rust de dakprojecten te begeleiden.

Maar ik kwam bedrogen uit. De projecten waren gelegen in de Randstad, wat voor mij betekent dat ik via de A27 moest reizen. Nou had ik wel iets gelezen over het voornemen van Rijkswaterstaat in de zomerperiode daar waar mogelijk wegonderhoud uit te voeren, maar ik had er niet op gerekend dat dit zou leiden tot het volledig afsluiten van de A27. In plaats van een kortere ‘filevrije’ reis had ik dus iedere dag een extra reistijd van 30 tot 45 minuten.

Op een van de projecten werd ik bijna dagelijks verrast door de aanwezigheid van een nieuwe ploeg. De een na de ander vond dat het tijd was voor vakantie. Op zichzelf is daar niets mis mee, mits er sprake is van een goede en zorgvuldige werkoverdracht. En, u begrijpt het al, daar schortte het aan. Iedere dag opnieuw uitleggen wat er verwacht wordt, welke spelregels er gelden en hoe de afspraken met de gebouwgebruikers en opdrachtgever zijn, is een onmogelijke taak voor de uitvoerder. Dit betekende toch wel de nodige pre-vakantie-stress en weer een toekomstige uitbreiding van dakbestekken.

Bijvoorbeeld: “Het wisselen van personeel, voorman en uitvoerder is lopende het project niet toegestaan. In uitzonderlijke voorkomende situaties waar wisseling niet te vermijden is zal de bouwdirectie er op toezien dat werkoverdracht zorgvuldig heeft plaats gevonden en zonodig op kosten van het dakdekkerbedrijf werkoverdracht begeleiden en instructie geven.”

Helaas moet ik ook vaststellen dat er, uitzonderingen daargelaten, nauwelijks de moeite wordt genomen bestekken volledig na te lezen en dus ook na te leven. De technische paragraaf wordt vertaald in een offerte waarbij men zich maar al te vaak afwijkingen permitteert - en deze niet bespreekt, zodat ze zich later wreken tijdens de uitvoering van het project. De extra werkzaamheden en kosten die in het administratieve deel van het bestek zijn ingesloten worden nog ernstiger onderschat. Het maakt bijvoorbeeld qua bedrijfsvoering op het dak veel uit of je materiaal en materieel op het dak mag laten staan, of dat je deze dagelijks, vanwege vandalisme, moet afvoeren en opslaan in een afgesloten container die achter bouwhekken geplaatst moet worden.

Er zal meer aandacht aan de kleine lettertjes besteed moeten gaan worden om deze extra kosten inzichtelijk te maken en, waar het om begonnen was, een goede werkoverdracht te garanderen.

Toch heb ik ook bijzonder veel respect voor de in de vakantie werkende mens. De pre-vakantie-stress blijkt gedurende de periode dat het dakdekkerbedrijf (en die van haar onderaannemers) gesloten is snel op te duiken bij de doorwerkende personeelsleden. Men kan niet teruggrijpen op de eigen achterban en is aangewezen op de eigen creativiteit in het vinden van oplossingen.

En vakantie is overigens ook niet zaligmakend.

Zo had ik een rondreisje door Schotland geboekt bij een Nederlands reisbureau, waarmee ik nu in de clinch lig. Bij vertrek, het inschepen van de auto in IJmuiden, werd ons terplekke verteld dat wij een dag later zouden vertrekken volgens de gegevens. Kan gebeuren, foutje van het reisbureau wat gelukkig door omboeken oplosbaar was. Minder leuk werd het toen wij diep in Schotland te horen kregen dat er geen hotelaccommodatie was geboekt en er geen alternatieve accommodatie beschikbaar was. Nee, het werd geen nachtje auto, maar een Bed & Breakfast. Tot slot werden we in het volgende hotel nog verrast door een brandalarm (loos) wat ons tot tweemaal toe midden in de nacht dwong het pand te verlaten.

Zo sloeg de pre-vakantie-stress om in vakantiestress. Gelukkig is de volgende vakantie (zonder werk) alweer gepland.

Nic-Jan Bruins 



Deze website wordt mede mogelijk gemaakt door:

Leveranciernaam