Roofs 2012-11-14 Klaas Huisman is de oudste dakdekker van Nederland

Nadat de Twentse krant Tubantia over hem had bericht, stond ineens de landelijke pers bij hem op de stoep. Klaas Huisman (85) is de oudste nog actieve dakdekker in Nederland. Roofs zocht hem op voor een interview.

Het is weinigen gegeven om op hun 85ste lichamelijk en geestelijk nog zo fit te zijn als Klaas Huisman. Hij woont met zijn vrouw in een fraaie boerderij in het landelijke gebied rond het Overijsselse Hengelo (“Ik hoef nooit op vakantie want hier heb ik alles wat ik wil hebben,” zegt hij). Nog steeds staat hij elke dag om half zes op om zijn paard, dat bij de boerderij op het erf staat, te verzorgen. Paarden zijn zijn grote liefhebberij. In een aanbouw aan de achterkant van de boerderij houdt hij kantoor. Vanuit deze bescheiden ruimte geeft hij leiding aan een klein team dakdekkers.

Twee à drie dagen per week helpt hij nog mee op het dak. “Dat vind ik gewoon heel leuk om te doen. Lichamelijk kan ik dat nog prima aan. Hoe ik zo fit ben gebleven? Ik heb mijn hele leven weinig gegeten en – dit klinkt misschien raar – veel touwtje gesprongen. Mensen kopen vaak dure fitness apparaten maar je blijft ook fit door touwtje te springen, daarbij gebruik je alle spieren. En humor is belangrijk. Natuurlijk ben ik ook wel eens chagrijnig, maar nooit langer dan tien minuten. Ik ben ervan overtuigd dat mijn vrolijke natuur ertoe heeft bijgedragen dat ik op mijn 85ste nog op het dak kan staan.”

‘Kleine Klaas’

Hoe dan ook is de gezondheid van Huisman opmerkelijk omdat hij decennialang op het dak heeft gewerkt in een tijd dat het niet zo nauw werd genomen met de arbeidsomstandigheden.  Huisman – of ‘Kleine Klaas’, zoals hij toen werd genoemd - begon voor de Tweede Wereldoorlog, op 12-jarige leeftijd, te werken in de dakdekkerbedrijven van respectievelijk zijn overgrootvader, zijn grootvader en zijn vader. Tijdens de oorlog begon hij hout te verhandelen omdat er een tekort was aan brandstof.

Na de oorlog was het zaak het dakdekkerbedrijf weer op te starten. Huisman vertelt van de keer dat hij met de auto vanuit Enschede naar Amsterdam ging om materiaal te halen: “Een hele belevenis voor een jongen van 17. Mijn vader had een A-Ford en ik vond het natuurlijk prachtig om erin te kunnen rijden. Ik had nog geen rijbewijs maar sowieso was er toen nog maar nauwelijks verkeer. Op de heenweg kwam ik zeven auto’s tegen, op de terugweg acht. Het autorijden was toen wel even een ander verhaal dan met de huidige auto’s, het was lichamelijk een hele inspanning om het stuur recht te houden en de versnellingspook in de juiste versnelling.”

“Het dakdekken was toen ook heel wat zwaarder dan nu. Tegenwoordig mag je niet zwaarder tillen dan 25 kg. Ik ben nog wel de ladder op geklommen met een dakrol van 50 kg op mijn nek. En dan moest je met die last proberen van de ladder het dak op te komen!”

Het was ook in die periode vlak na de Tweede Wereldoorlog dat Huismans vader ernstig ziek werd. Tegelijk werd ‘Kleine Klaas’ opgeroepen voor de militaire dienst om in Nederlands-Indië te dienen. Zijn vader had nog wel vrijstelling voor hem aangevraagd omdat zonder Klaas het bedrijf niet zou kunnen overleven, maar tevergeefs. Hij weigerde daarom dienst, wat hem op een totale celstraf van dertig dagen is komen te staan. Daarna, in 1949, kwam hij aan het hoofd van het dakdekkerbedrijf te staan. Dit bleef hij tot 1992.

Betrouwbaarheid

“Vakmanschap en betrouwbaarheid zijn de pijlers waar het bedrijf al die jaren op gestoeld is geweest,” vertelt Huisman. “Zeker in deze regio staan wij bekend als een betrouwbaar bedrijf dat goed werk aflevert. En dat hebben we niet bereikt door alle afspraken met allerlei contracten dicht te timmeren: nee, veelal werkten wij met mondelinge afspraken. Je woord is een contract. En ja is ja, nee is nee.”

“Ik heb overal in het land mooie werken uitgevoerd, vooral platte daken voor particulieren maar ook voor opdrachtgevers als de Rijksgebouwendienst. Overal was het mijn eerste prioriteit de klant met mijn service tevreden te houden. Die service, dat is ontzettend belangrijk. Ik heb vaak genoeg een reparatie verricht die eigenlijk buiten de garantie viel, dat de klant zei: ‘Wat krijg je van me?’ en ik antwoordde dan: ‘Schenk nog maar een kopje koffie voor me in en dan praten we verder nergens meer over’. Dan verdiende ik er in eerste instantie niets aan, maar op verjaardagen wordt er wel positief over je gesproken. Ik heb eens van een mevrouw twee appels meegekregen als dank voor mijn inzet. Die waardering betekent veel meer voor me dan dat beetje geld dat die reparatie opgeleverd zou hebben.”

In 1992 werd Huisman ziek en omdat men bang was dat het de verkeerde kant uit zou gaan besloot Huisman het dakdekkerbedrijf te verkopen. “Maar drie weken later stond ik alweer naast mijn bed. Het bedrijf was verkocht, maar de naam niet. Ik ben daarom op wat kleinere schaal opnieuw begonnen en zodoende ben ik nog steeds op het dak actief. Het is belangrijk plezier te hebben in je werk en dat heb ik nog elke dag.”

Landelijke bekendheid

Bij zijn 85ste verjaardag berichtte de Twenste krant Tubantia over de oudste dakdekker van Nederland, Klaas Huisman. Het nieuws werd direct door de landelijke pers overgenomen en binnen de kortste keren stond hij met een foto en een interview in De Telegraaf , werd hij door Edwin Evers geïnterviewd op Radio 538 en stonden ook andere zenders en kranten op de stoep. Huisman vertelt genoten te hebben van de aandacht: “Die interesse van zoveel media is toch eervol. Er zijn zelfs initiatieven genomen om me in het Guiness Book of Records op te nemen! En passant is al die aandacht een mooie promotie voor het prachtige vak van de dakdekker.”

Als het aan hem ligt, zal Klaas Huisman nog vele jaren op het dak actief zijn. “Waarom zou ik met pensioen gaan?” zegt hij. “Ik vind het nog veel te leuk! Ik ben van plan 105 te worden en door te werken zolang ik dat kan.”

Wilt u deze tekst in opgemaakte vorm lezen met foto's, klik dan deze link aan, dan ontvangt u de tekst in een PDF bestand



Deze website wordt mede mogelijk gemaakt door:

Leveranciernaam