(uitgave 97/1 pag 3)
Een 'nieuwe evolutie' die ons enigszins smalend deed glimlachen vermits wij dit concept reeds dertig jaar geleden voor het eerst toepasten in onze APP-gemodificeerde dakbaan Derbigum. Het glasvlies bood een zeer goede dimensionele stabiliteit, maar was niet erg scheurbestendig. De polyesterwapening daarentegen was ondertussen geëvolueerd naar een inlage met uitstekende kwaliteiten, maar was dimensioneel dan weer niet erg stabiel. Daarom kozen wij reeds vroeg voor een gecombineerde glas- en polyesterwapening, in tegenstelling tot onze confraters die resoluut opteerden voor de polyesterinlage.
Het voornaamste probleem bij dit type wapening was de enorme temperatuursgevoeligheid die van groot belang is bij de productie van de dakbaan. Denk maar aan de gevolgen van de enorme thermische schok die ontstaat wanneer een niet-geweven polyesterwapening, met een smeltpunt van 230 oC, in een bitumenmengeling van om en bij de 190 oC wordt gedompeld? Het resultaat: uitgetrokken banen die banaanvormig-kromtrekken tijdens het uitrollen. De oplossing voor deze problemen werd gezocht in de toepassing van zwaardere wapeningen, tot 200 g/m2 en meer. Laat het voor iedereen duidelijk zijn dat dit niet de ideale oplossing is.
Wij zijn in de loop der jaren steevast blijven geloven in onze dubbele wapening en het doet ons dan ook werkelijk groot plezier om te zien dat nu uiteindelijk, dertig jaar later, ook onze collega's van het oude concept beginnen af te stappen en uiteindelijk verkondigen wat wij reeds jaren verkondigen: een niet-geweven polyester moet gecombineerd worden met een glaswapening -zij het als raster of als vlies- om een goede dimensionele stabiliteit van de dakbaan te verkrijgen!
door: Dhr Michel Buvé