Zoeken

Roofs 2001-06-03 Perceptie

          Aan de reacties die ik krijg op mijn stukjes blijkt dat ze worden gelezen en dat doet mij natuurlijk deugd. Op de ene column wordt meer gereageerd, op de andere wat minder. Ook verschillen de reacties van negatief tot instemmend maar ze worden in ieder geval gelezen. Het is daarbij altijd grappig te constateren dat mensen lezen wat ze willen lezen. Daar is een term voor, perceptie, ofwel ieder van u plaatst een stukje tekst in de eigen beleving. Iedere beleving is anders en daarmee ook de wijze waarop een stukje wordt geïnterpreteerd. Bovendien bestaat de neiging juist datgene te selecteren wat in de eigen kraam past. Dat noemen we vervolgens selectieve perceptie. Ik probeer zoveel als mogelijk alle onderwerpen over het dak te beschrijven maar dat zal door genoemd verschijnsel nooit lukken. Zo word ik geregeld door mensen aangespoord een onderwerp te behandelen waar ik naar mijn idee al eens over geschreven heb. Ook kan het zijn dat ik het betreffende onderwerp nog niet vanuit de zijlijn kan benaderen omdat ik er op een of ander manier bij betrokken ben. Daarom vroeg ik aan dergelijke personen nog wel eens of zij zelf niet eens willen schrijven over het onderwerp dat hen zo bezig houdt maar daar ben ik mee gestopt.
Ik zal een paar reacties geven met de verklaring waarom ik er niet over heb geschreven. Ze beginnen vrijwel altijd met de aansporing: “Weet je waar jij eens over moet schrijven?...”

“Weet je waar jij eens over moet schrijven?... over dat er tegenwoordig geen stijl meer is in de dakdekkerwereld. Organiseren ze een golftoernooi met lunch en in plaats van dat er een fraaie dis staat opgediend bij hole negen moeten we het doen met wat broodjes in de baan.” Ik zou dat wel willen schrijven ware het niet dat uitgerekend ik tijdens dit golftoernooi rondliep als een Duitse toerist in de zomer aan het Noordzeestrand. Het oliepak was vervangen door een andere regenoutfit maar de zon scheen wel degelijk. Stijlvol is dan wel moeilijk te verwoorden. Neemt niet weg dat de persoon in kwestie wel gelijk heeft.

“Weet je waar jij eens over moet schrijven?… over dakdekkers die als misdadigers worden beboet omdat er geen overbodig randje staat op drie meter hoogte. Enig idee wat je moet uitvreten om zoveel geld te moeten betalen?” Ik zou dat wel willen schrijven ware het niet dat uitgerekend mijn persoontje bij dat bedrijf de VCA geintroduceerd en begeleid heeft. Neemt niet weg dat die persoon wel degelijk gelijk heeft.
“Weet je waar jij eens over moet schrijven?... over die opdrachtgevers die je eerst afknijpen, vervolgens met boetes dreigen om onder de meest onmogelijke omstandigheden en tijden het dak te maken en als ze eenmaal droog zitten en de bouw is afgerond, een adviesbureau op je dak sturen dat het dak doodleuk afkeurt omdat het niet aan de regeltjes voldoet.” Ik zou dat wel willen schrijven ware het niet dat ik ook wel eens door zo’n opdrachtgever word ingeschakeld en aan mijn stand verplicht ben gebreken op z’n minst te rapporteren. Neemt niet weg dat die persoon wel degelijk gelijk heeft.
“Weet je waar jij eens over moet schrijven?... Over aanbieders van lichtstraten die niet met de dakdekkers meewerken zodat opstandstroken niet tot aan de binnenzijde van de opstand worden doorgezet.” Ik zou daar wel over willen schrijven ware het niet dat ik ook weet heb van het feit dat vele aanbieders van lichtstraten vaak in opdracht van diezelfde dakdekkers werken of hadden kunnen werken. Neemt niet weg dat die persoon wel degelijk gelijk heeft.
“Weet je waar je eens over moet schrijven?… Over hoeveel meter er nu werkelijk in Nederland aan daken ligt!” Toegegeven, daar zou ik wel eens wat over willen schrijven en wellicht doe ik dat nog eens.

U zult begrijpen dat ik genoemde onderwerpen zelf niet onder woorden kan brengen. Ik kan hooguit verwijzen. Het zou zo iets worden als :”Weet je wat jij eens zou moeten lezen?…” Maar dat zeg je natuurlijk niet want selectieve perceptie valt geen mens te verwijten. Bovendien strelen de reacties mijn ego en wie ben ik om een compliment af te wijzen?!

Ton Berlee