Zoeken

Roofs 2004-02-03 De magie van de laagste prijs

Jaarlijks worden bij ons vele honderden offertes gemaakt voor dakwerk. Binnen de branche zullen het er tienduizenden, zoniet meer dan honderdduizend zijn. Honderdduizend offertes voor slechts een kleine discipline in de bouw, werkzaamheden aan daken, nieuwbouw - renovatie - onderhoud. Niet meer en niet minder.Dagelijks worden duizenden manuren van goed gekwalificeerd personeel besteed aan het maken van passende aanbiedingen. Bestekken lezen, tekeningen controleren en uittrekken, vragen stellen over onduidelijkheden cq onmogelijkheden etc. Voor onderhoudsklussen zijn tientallen 'dakdekkers' onderweg om bestaande werken op te nemen, in te meten en te rapporteren. Allemaal voorbereidingen, die nodig zijn om een degelijke offerte te kunnen aanbieden. Offertes aanvragen voor werkzaamheden die niet zelf verricht kunnen worden. Risico's inschatten waar het de locatie, de logistiek, de gebouwgebruikers, de weersomstandigheden en de werkmethode betreft. Er komt nogal wat bij kijken.En dan de vragen. Rekenen we standaardprijzen of kunnen onze leveranciers nog een extra korting bedingen? Hoe scherp zijn de aanbiedingen van onze onderaannemers en kunnen we aan hun prijzen nog iets verdienen? Bestaan er mogelijkheden om ons te profileren in onze offerte of wil men slechts een inschrijfformulier met een aanbieding? Dit alles met het ultieme doel een werk binnen te halen.Na uren, soms dagen, ploeteren, komt dan het moment: 'de offerte ligt in concept klaar'. Het bestek, de tekeningen of de foto's worden er nog eens naast gelegd. De tekst en de aanbieding worden gecontroleerd en gecorrigeerd en dan komt het moment van de waarheid. 'Waar gaan we het voor aanbieden?'. Dit aspect bepaalt veelal of je een werk wel of niet mag gaan maken. Of de laagste prijs bepalend is, wordt niet alleen door jou bepaald, maar ook door de aanvrager.De laagste prijs, het ultieme genot van de opdrachtgever? Soms heeft de opdrachtgever zo'n goede relatie met zijn aannemers dat hij op voorhand bepaalt wie zijn werk mag gaan maken. Hij weet uit ervaring dat hij gewaardeerd en gerespecteerd wordt. Bij deze aannemer bedingt hij de door hem zelf bepaalde kwaliteit voor de laagste reële prijs. Soms kiest de opdrachtgever voor een kleine groep bekende en gewaardeerde aannemers om een zekere vorm van concurrentie te garanderen. Hij vraagt niet een prijs, maar een offerte compleet met werkomschrijving aan, zodat hij het aangebodene kan vergelijken. Niet noodzakelijkerwijs is het de laagste aanbieder die scoort, maar de beste aanbieder met de gunstigste prijs mag het werk gaan maken. Soms is concurrentie voor de opdrachtgever het magische woord. Hij vraagt zoveel mogelijk partijen aan, vijf of meer, want het bestuur, de gemeenteraad of wie dan ook schrijft dat voor. Soms plaatsen ze zelfs een advertentie, het liefst met gebrekkige informatie en ieder die daar behoefte aan heeft kan een bestek kopen zodat er nog meer concurrentie is. Het lijkt wel of deze opdrachtgever geen behoefte heeft te weten wat hij koopt. Kijk en vergelijk is er bij hem niet bij, deze opdrachtgever gaat gewoonweg voor de laagste prijs. Hoewel de meeste aannemers het eigenlijk niet willen, blijven ze toch reageren op deze advertenties, want met enige regelmaat zitten er interessante werken bij. Eén ding is echter zeker: hoe laag de prijs ook is en hoe goed het werk uiteindelijk blijkt te zijn, een relatie wordt nooit opgebouwd. Op z'n best gaan deze opdrachtgevers na veel leergeld te hebben betaald over tot een voorselectie. De geselecteerden mogen dan voortaan voor de laagste prijs gaan.Na de aanbesteding en het gelukzalige moment dat het werk zo goedkoop kan worden uitbesteed kom je later kreunende en steunende opzichters en uitvoerders tegen. Dit was niet goed, dat klopte niet, hier moest ik meer voor betalen etc. etc. Maar ja, als het kreunen en steunen is verstomd, gaat men weer op naar de volgende aanbesteding om opnieuw de magie van de laagste prijs te kunnen ervaren. Onder het mom van 'marktwerking' wordt optimale concurrentie nagestreefd want daar zou de consument, de opdrachtgever, de burger en noem ze maar op, mee gediend zijn. Prijsvergelijk zonder kwaliteitsvergelijk is het gevolg, met als resultaat te vaak 'duurkoop' in plaats van 'goedkoop' en al helemaal geen 'goede koop'. En dan ook nog eens al dat vergeefse werk, dat uiteindelijk toch betaald moet worden en niet ten goede komt aan het werk en al helemaal niet aan de Magische Laagste Prijs. Theo Wiekeraad