Zoeken

Roofs 2005-04-04 Politiek

Met veel belangstelling heb ik de ontwikkelingen rond de ‘Nacht van Van Thijn’ gevolgd. Van Thijn misbruikte zijn senaatspositie door een wetswijziging af te keuren die staatsrechtelijk juist was. Daarmee bedreef hij politiek - wat in de Tweede Kamer moet gebeuren. Maar… de zaak waar het om ging, was in het regeerakkoord bekonkeld zodat er geen inhoudelijk debat was gevoerd en de Eerste Kamer werd opgezadeld met een beladen stuk. Opvallend detail daarbij is, dat een politieke carrière bezegeld wordt met een burgermeesterschap: dus alle oude politici belden andere oude politici dat dit niet kon. Van Thijn was zelf bovendien ook eens weggestuurd en kon dat nu op zijn oude dag in één keer nog even rechtzetten met, wat een toeval, de man die hem mede heengezonden had. Toen de democraat De Graaf ondervond dat op deze wijze de onderlinge afspraken in het regeerakkoord niet konden worden bezegeld en de regeringsfracties, inclusief zijn eigen leider, dat eigenlijk wel prima vonden, trad hij af. En in het verraad van die eigen fractie zit het persoonlijke drama dat het zo boeiend maakte. Die Dittrich, die kakkineuze krullenbol, die als laatste van de drie krullenbollen van D’66 blijft zitten. Een man, die er gezien de spraak die hij zich eigen heeft gemaakt alles aan doet om er maar bij te horen. Een partijleider die zijn eigen partij verraadt door de bestuurlijke vernieuwing minder belangrijk te vinden dan de economie en het onderwijs. Een verrader met een vreselijk voorkomen die, die, die… gelijk heeft… Economie en onderwijs zijn inderdaad veel belangrijker zaken. Maar hoe kun je nu voor zo iemand zijn? Daar zat ik wel een beetje mee na alle analyses en commentaren, want door alle machtsspelletjes heen gaat het wel om het bestuur van ons land. En op wie of wat stem je nu eigenlijk, en hoe pakt het uit? Wie zich organiseert of verenigt heeft macht. Dakdekkers zijn georganiseerd, zodat in overeenstemming met de in de vakbond verenigde arbeiders een CAO afgesloten kan worden. Dakdekkersverenigingen hebben zitting in commissies, praten mee over beleidsregels, over veiligheid, over dakbedekkingconstructies, over certificaten en wat al niet meer. En wie slim gebruik maakt van de bestuurlijke structuren kan nog meer macht uitoefenen. Zo kun je een groep gelijkgestemden laten opereren in een vereniging en daarmee alle verenigden jouw mening of overtuiging laten uitdragen. Je stem verveelvoudigt zogezegd en dat geeft macht. Het kan zich ook tegen je keren, zoals Thom de Graaf heeft ondervonden. Afspraken zijn in een kleine groep gemaakt, daarmee worden anderen buitengesloten. Die moet je niet tegen je in het harnas jagen. Als er dan ook nog andere groepen zijn in de vereniging die ook wel eens gehoord willen worden, dan is het mis. Dan gaat het borrelen en bruisen en komen er vileine berichtjes in de media. Zo stapten de NDA leden uit Vebidak en volg ik de kleine berichtjes over en weer. Vooral letten op de argumenten die volgens betrokkenen helemaal niet tellen, het zwartepietenspel wie nu schuld heeft aan het uiteenvallen, de krokodillentranen en de gebakken peren. Er werd wel of niet geluisterd of werd er nou wel of niet gehoord? In de Cobouw verscheen op de voorpagina het bericht dat sinds de invoering van de nieuwe BRL 1511 er kwalitatief mindere rollen geproduceerd worden, vooral in het buitenland en niet te vergeten Zweden (Zweden?). Er moest meer onderzoek worden verricht en minder aan de fabrikanten worden overgelaten, die hun oren teveel laten hangen naar de dakdekkers - die het uiteindelijk voor het zeggen hebben, en die toenemend vragen naar goedkopere dakrollen. Dit alles ingegeven door de economische situatie van de tussenhandel (tussenhandel?). De directeur van BDA spreekt over een kwalijke uitholling van de certificatie (putjes) en de directeur van Dakmerk zegt dat dakbedekkingsbedrijven niet aan de certificatie-eisen voldoen: "Het gerucht is juist en wij maken ons zorgen" is zijn commentaar. Wie heeft nu zitting gehad in welke commissies en met welk doel? Hebben de onderlinge afspraken niet helemaal geleid tot een gewenst resultaat? Is er al iemand afgetreden en heeft die ook krullen? De totstandkoming van certificaten, CAO’s en alle andere gerespecteerde documenten vertoont politieke trekken waar Den Haag zich niet voor hoeft te schamen. Maar wie of wat nu te steunen? Eerst maar zorgen geen Thom de Graaf te zijn want het is wel zielig als je na al die jaren nog steeds niet begrijpt wat in je vak omgaat.   Ton Berlee