Zoeken

Roofs 2022-01-12 "Vandaag leer ik branden”

Van recruiter tot dakdekker

In de gehele bouwsector is het een uitdaging om aan voldoende personeel te komen. Gelukkig zijn er nog altijd mensen die kiezen voor een baan in de bouw, als schoolverlater of zij-instromer na een ander beroep. Recruiter Remco de Vries (31) besloot dakdekker te worden. “De post op LinkedIn waarin ik dat bekend maakte, werd 80.000 keer gelezen.”

Nolanda Klunder

Na een carrière in sales – bij Mediamarkt, Phone House en Max ICT – stapte Remco de Vries over naar recruitment. “Ik was niet gelukkig in sales, ik miste voortdurend iets. Ik hoopte dat recruiter worden de oplossing was. Ik ging werken bij Huxley, het Real Madrid van het recruitment. Een baan om trots op te zijn dus, maar ik bleef ongelukkig in mijn werk en kwam nog steeds elke dag opgebrand thuis.” Een zoektocht volgde. “Ik heb altijd geroepen: als ik weer zestien zou zijn, zou ik kiezen voor een baan in de bouw. Daar moest ik nu aan denken. Zou het nog kunnen als dertiger? En wat dan? Er zijn in de bouw natuurlijk veel verschillende beroepen. De meeste daarvan spraken me niet aan. Ik ben niet erg handig en heb mijn ruimtelijke inzicht nooit goed hoeven ontwikkelen. Dus als je een aanbouw wilt, ben ik niet degene die hem voor je komt aanbrengen. Maar het dak erop, dat is een heel ander verhaal. Ik ging praten met dakdekkers in mijn omgeving en kreeg het idee dat dit het wel eens zou kunnen zijn.”

Twaalf dakdekkersbedrijven

De Vries: “Op een avond heb ik mijn cv aan twaalf dakdekkersbedrijven rondom Eindhoven gestuurd. De volgende ochtend werd ik door alle twaalf opgebeld dat ik kon komen kennismaken. Die avond zat ik al bij het eerste bedrijf. In de gesprekken vroeg ik wat het werk echt inhoudt, hoe een dag eruitziet, wat je als beginner in het vak concreet doet. Mijn conclusie was: dit wil ik!”

Hij koos voor een baan bij Van Hoek Dakbedekkingen BV in Heeze, gespecialiseerd in bitumineuze en kunststof dakbedekkingen voor multifunctionele daken. “Daar voelde het meteen goed. Van Hoek doet vooral woonhuizen en niet zozeer grote daken. Daken van bijvoorbeeld 2.000 m² van distributiecentra betekenen in de praktijk dat je vooral bezig bent met het uitrollen van de rollen. Bij kleinere daken zijn je taken afwisselender. Al vanaf de eerste week mag ik uitmeten, snijden, inlijmen en trimzetten. En vandaag leer ik branden! Al die verschillende taken maken het werk heel boeiend. Bovendien zijn we steeds op een andere plek in plaats van dat we drie maanden aan één groot dak werken.”

Man met brander en rol

“Ik vind het werk ontzettend leuk, maar ook heel vermoeiend”, vertelt De Vries na de eerste drie weken in de dakenbranche. “Ik heb jarenlang een zittend beroep gehad, dus ik moet wennen aan het sjouwen met rollen van 25 kilo. Ook het snijden kost meer kracht dan je misschien zou denken. De kou deert me niet. Daar merk je na een paar minuten al niets meer van, binnen tien minuten sta je te zweten door het harde werk. Het is heerlijk om de hele dag buiten te zijn en om fysiek bezig te zijn. De dag vliegt voorbij. Als ik thuiskom, ben ik doodmoe, van het harde werken en van alles wat ik nu leer. Maar het is heel anders moe dan vroeger. Ik zit vol positieve energie en vol verhalen over wat ik allemaal heb gedaan die dag. Ik heb nog energie voor de kinderen en doe voor het avondeten nog een spelletje met ze. Dat was bij mijn vorige baan wel anders. Als ik ’s ochtends om kwart voor vijf wakker word, denk ik: Yes, ik mag weer! Tijdens het werken wordt er gefloten en meegezongen met de radio. Zo’n gezellige werkplek gun je iedereen.”

Vanaf 1 februari gaat De Vries een opleiding volgen bij Tectum. “Van mijn collega’s leer ik heel veel, maar ik wil die opleiding toch graag volgen. Er komt meer kijken bij het werk dan ik van tevoren dacht. Net als de meeste mensen had ik geen idee wat die man met de brander en de rol op het dak allemaal doet om het dak waterdicht te maken. Voor nu focus ik op bitumen, misschien volgen later andere materialen. Eerst maar eens heel goed worden in één ding.”

Salaris

“Ik ben heel blij met mijn overstap, maar de keus was niet makkelijk. Ik schrok eerlijk gezegd van de salarissen voor dakdekkers in de cao. Ik heb een gezin met drie kinderen en een particulier huurhuis, dus financieel een stap terug­doen was wel iets om goed over na te denken. Als je mensen wilt overhalen om in de bouw te gaan werken, zal je de beroepen ook financieel aantrekkelijk moeten maken. De huidige salarissen staan in geen verhouding tot het werk. Dakdekkers staan zich letterlijk in het zweet te werken. In onze maatschappij ligt te veel nadruk op hoge opleidingen. Voor hoogopgeleid werk krijg je respect en een dik salaris. De overstap van zulk werk naar fysiek werk in de bouw is daarom niet voor de hand liggend.

RTL Z

De post op LinkedIn waarin ik mijn netwerk liet weten voor­taan geen recruiter meer te zijn maar dakdekker, werd massaal gedeeld en 80.000 keer gelezen. Ik werd gebeld door RTL Z Nieuws en het UWV voor een interview. Ik kreeg ook meteen berichten van mensen met een foto van hun dak: kan jij dit komen maken? Ik heb teruggeschreven dat ze me over een jaar nog eens moeten vragen. Het geeft wel aan hoe bijzonder mensen het vinden dat ik deze overstap maak. Ik hoop andere mensen te inspireren. Maar als gezegd: de overstap zou voor veel mensen makkelijker zijn als er een beter salaris tegenover zou staan. Als we zo doorgaan, hebben we over vijftien jaar een land vol hoogopgeleiden die niemand kunnen vinden om hun huis te verbouwen. Het is toch raar dat bijvoorbeeld een advocaat zo veel meer verdient dan een dakdekker? De meeste dakdekkers hebben nooit een advocaat nodig, terwijl elke advocaat een dakdekker nodig heeft.”